Je wandelt over oude ezelspaadjes langs de steile, rotsachtige kusten. Ooit vormden deze paden de enige verbinding over land tussen de pittoreske vissersdorpjes. De vele, afgelegen kleine stranden langs de oceaankust en de oevers van de kratermeren bieden volop mogelijkheden om te baden in het kristalheldere water. Vanaf de Pico (2351m.) op het gelijknamige eiland overzien we het allemaal!
Meer landinwaarts voeren eenzame landwegen je door uitgestrekte weilanden en wijngaarden. De hortensia's, die vaak als hagen tussen de weiden dienen, kleuren de eilanden in de zomer hemelsblauw. Naast de bonte kleurenpracht van bloemen, planten en vogels zijn ook de ontmoetingen met hartelijke eilandbewoners, die zich vaak niet lijkt te storen aan de tijd, de moeite waard.
Misschien zijn de Azoren dan toch de 'eilanden van de gelukzaligen', het met sagen en legenden omgeven Atlantis waar we al zo lang naar zoeken!
